0
 
بازی مایه ( تیله )
تاریخ انتشار : 19 آذر 1393 ساعت 21:08:39 | تعداد بازدید: 1151
صمد(یعقوب) کامجو: در گذشته باز های محلی  فراوانی وجود داشت که بچه ها در فصل های مختلف آنرا به اجرا وبازی می کردند . یکی از این بازی ها که بیشتر در تابستان رواج داشت بازی مایه  ( تیله ) بود  بعضا از جنس شیشه ای یا از سنگ بود که توسط خود بچه ها با پیدا کردن سنگ کف رودخانه ها انرا به صورت گرد در می آوردند . 
 
برای این بازی احتیاج به چند چاله کوچک که به آن گاله می گفتند بود . که این گاله ها در یک امتداد  به فاصله سه متر از همدیگرقرار داشت . علاوه بر اصطلاحاتی که در این بازی اشاره شد دیگر اصطلاحات به طور خلاصه باز گو می شود :
چَلی چَل : برای شروع بازی هر کس از بچه ها با توجه به زرنگی خودشان سریع در یک قسمت بازی قرار می گرفتند.( این عمل قبل از شروع بازی توسط یکی از بچه ها با صدای بلند اعلام می کرد هرکی چلی چل بگره )
غار : اولین نفری که بازی شروع می کرد .
چَکِ غاری : به محلی صاف که ابتدای بازی از آنجا شروع می شد .
گاله : گود یا چاله کوچک  در بازی مایه می گفتند .
شُوک : اولین گاله بود  ولی فردی که مایه آن در گاله شوک قرار می گرفت .آخرین نفری بود که بازی می کرد.
تیر باز : گاله ای بود بعد ازگاله  شوک نفر آن  بعد از غار بازی می کرد  .
دُ م باز :  بعد از گاله تیر باز قرار داشت . نفر د م باز سومین نفر ی بود که بازی می کرد.
گاله غار : آخرین گاله ای بود که اگر مایه درون آن قرار می گرفت . بازی مجدد توسط همان فرد از غار شروع می شد .
دست خِشاره ای : بعضی از بازیکنان برای اینکه مایه خود بیشتر سرعت دهند از این عمل استفاده می کردند که تخلف محسوب می شد .
بی گاله : اگر مایه به مایه دیگر برخورد می کرد واز کنار گاله ( گود ) به خارج می فرستاد بی گاله می گفتند
تیر بُزی : اگر فردی از محلی که مایه آن قرار داشت  کمی جلوتر بازی می کرد . به آن تیر بزی می گفتند .که  تخلف محسوب می شد .
رَچ شاده : اگر مایه ای در جریان بازی به پای  فردی می خورد یک نفر دیگر از بازیکنان مایه را به سوی که قرار بود حرکت کند مسیر آن مشخص می کرد .
راه بندی شاده : بعضی از بازیکنان برای دوستان خود مایه خودرا در مسیر مایه دوستش قرار می داد که نوبت بعدی که با ایشان است به راحتی به مایه  او بزند .
گَن خوری : کسی که قات می زد و یا  لج بازی قوانین بازی  را زیر پا می گذاشت .
پَته : که معمولا پوست بیسکو.یت یا  آدامس یا شکلات  بود . که به  برنده بازی تعلق می گرفت .
دَ نگُول : زمانی که بچه ها با هم دعوا می کردند . گاله را خراب می کردند .
نحوه بازی :
فرد که به نام غار بود بازی را شروع می کرد با ضربه زدن به مایه ی خود سعی می کرد مایه دیگران را هدف قرار دهد اگر مایه ی دیگربازیکنان به چاله می خورد وداخل چاله یاگاله می افتاد طرف  گاله خود را از دست می داد. و همچنان غار می توانست  مایه های دیگر نیز هدف قرار بدهد . ولی اگر مایه غار به مایه های دیگران برخورد نمی کرد نوبت تیر باز بود که بازی را شروع کند . اگر در جریان بازی قبل از اینکه مایه به مایه دیگری برخورد وارد گاله حریف می شد طرف می توانست از پشت گاله مایه طرف را هدف قرار بدهد . با هر زدن مایه  ویا انداختن مایه به داخل گاله یک عد د  پوست بیسکویت یا  آدامس یا شکلات یا سر نوشابه  جایزه می گرفت .

کد مطلب: 9937
 
کد امنیتی:   
 [0 نظر]