تنظیمات
قلم چاپ اندازه فونت
Print چاپ مطلب
رُمزَه ( باغچه نخل )
23 آذر 1393   21:22:18 |  زبان لارستانی > اماکن مقدس ومتبرکه
رُمزَه ( باغچه نخل )

صمد(یعقوب) کامجو: ارزش درخت نخل در پیشینیان را ببینید که برای این درخت که به منزله عمه آدم است چقدر اهمیت قائل می شدند .. موزیری فردی که رمزه را درست می کرده است چقدر باید زحمت بکشد که باغچه ای به این بزرگی درست کند واقعا طاقت فرسااست . 

سئوالی که مطرح می شود چرا رمزه با این بزرگی ؟ شاید یکی از دلایلش کمبود آب باشد .ویا دلایل مخصوص به خود دارد . رمزه علاوه بر اینکه یک آبگیر بود در تابستان به عنوان استخر مردان وزنان هم استفاده می شد .از پشته آن هم استفاده می کردند شخم می زدند و گندم یا جو می کاشتند . از گل های ( خاک های ) رمزه تمب درست می شد که مورد استفاده آجر پزان قرار می گرفت . ازشل ( گل ) آن بچه ها بازی به نام پاتلکوانجام می دادندو در کنار رمزه جای صافی قرار داشت که آب تلمبه از همان قسمت وارد می شد که به آن شیف شیفو می گفتند که حکم سرسره برای بچه هاداشت که برای مدتی سرگرم بازی می شدند . عجب صدایی داشت پاتلکو .و چه لذتی داشت سر سره وموقعی که با آب بود تبدیل به سرسره آبی می شد . از این که بگذریم به درختان نگاه کنید که چقدر با نظم خاصی و با اندازه های دقیق از هم کاشته شده است . در هررمزه هم یک نوع درخت خرما کاشته اند . یا شاه غنی یا خاسیو یا بگشی ویا زرد وپی ارو ویانلسو ویا 

کلیه حقوق مادی و معنوی این مطلب متعلق به دائره المعارف لارستان کهن می باشد.

آدرس: